Enthousiaste schrijvers!

Vanaf vandaag kunnen jullie meedoen aan een schrijfwedstrijd rond de
prehistorische roman “De Annalen van Gamor” van Kaj Elhorst. Het is de
bedoeling dat je een verhaal van maximaal 500 woorden instuurt waarin
fantasie en herkenbaarheid een rol spelen. Als een soort personen dus. Wij
zullen alle verhalen lezen en uiteindelijk twee verhalen uitkiezen. De auteurs van het beste en het op één na beste verhaal krijgen een gratis exemplaar van de roman.
Of je akkoord gaat met publicatie van je verhaal moet je even in je mail
laten weten. Stuur je verhaal op via k.l.h.e.elhorst@gmail.com Tussen de dag
van het boekenbal en half april krijg je antwoord.
De winkelprijs van de roman bedraagt 24,95 euro. Over de achtergronden van
het verhaal kan je alles lezen op http://mythologie.wordpress.com Daar
vind je ook de recensies en reacties van lezers. Veel succes. We zien jullie
werk graag tegemoet!

Wilt u niet mee doen, maar wilt u toch het prachtige boek “De Analen van
Gamor” aanschaffen voor vele uurtjes leesplezier, dan kunt u terecht bij
Bol.com ( https://www.bol.com/nl/p/de-annalen-van-gamor/9200000012539082/ ).
Wij hopen veel verhalen te ontvangen voor ons eigen leesplezier 🙂
Tot schrijfs!
Kaj Elhorst en Ton Goddijn

Advertenties
Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Zorgt de BREXIT voor een heroriëntatie binnen de EU?

BREXIT! Ik zou bijna zeggen: Hiep, Hiep, Hoera! Maar ik denk dat het geen verstandig besluit is van de Islanders. Alhoewel ze altijd al in Europees verband zeurpieten zijn geweest, die elke keer weer een uitzonderingspositie wilden hebben, laten ze nu de kans voorbij gaan om mee te praten over de m.i. noodzakelijke veranderingen binnen de EU.
Dat de EU moet veranderen, staat voor mij vast. En wellicht (hopelijk) leidt de BREXIT tot een fundamentele discussie binnen de EU over de toekomst van het samenwerkingsverband. En samenwerking is geen synoniem voor dictaat!
En daar zit mijn frustatie als men mij vraagt hoe ik over de EU denk. Samenwerken is prima, maar dan vooral op het gebied van handel, internationale politiek, vuchtelingen problematiek, ontwikkelingshulp en defensie. Europa moet afblijven van onze wetten en regelingen betreffende zaken van algemeen maatschappelijk belang, zoals o.a. sociale voorzieningen, pensioenen, gezondheidszorg, openbaar vervoer, energievoorziening, en meer. In dit rijtje plaats ik ook de verplichte Europese aanbesteding van grotere projecten. Het is van de gekke dat door deze verplichting in bepaalde gevallen Nederlandse bedrijven buiten de boot vallen. Mij stoort het ook in hoge mate dat door de Europese liberale wens om zoveel mogelijk overheidstaken te privatiseren, onder het mom van “door marktwerking wordt het goedkoper”, allerlei zaken van algemeen maatschappelijk belang in private handen zijn gekomen. Het gevolg kennen we allemaal: een grote puinhoop!
Naar mijn gevoel is alleen de Telecom sector goedkoper geworden. De overige geprivatiseerde instellingen zijn alleen maar duurder geworden. Het meest schrijnend is de ontwikkeling van de gezondheidszorg. Dure gebouwen en de inrichting daarvan, veel te hoge slarissen en bonussen voor het management, fraude gevoelige regelingen zoals het PGB, etc. Voorbeelden te over. Overigens zijn de kostenstijgingen niet alleen veroorzaakt door de privatisering, maar ook door invloeden van buitenaf zoals o.a. de exorbitante stijging van de kosten van (sommige/veel) medicijnen. Iets waar de EU al veel en veel eerder op had moeten inspelen.
En dan de organisatie van de EU zelf. Een bijzonder kostbare organisatiestructuur. Wat te denken van de de twee EU vestigingen in Brussel en Straatsburg? Te belachelijk voor woorden en geldverslindend. Dubbele kosten voor huisvesting en onderhoud, extra reiskosten omdat ambtenaren en politici constant heen en weer moeten reizen. En dan heb ik het nog niet eens gehad over de belachelijk hoge slarissen van ambtenaren en politici en de nog belachelijker hoge vergoedingen voor onkosten die ze krijgen.
Al met al vind ik de huidige EU een gedrocht. Een autoritaire organisatie welke nauwelijks oog lijkt te hebben voor de behoeften van de afzonderlijke landen. Een organisatie die dicteert en niet is geïnteresseerd in de noden van de mensen die zij vertegenwoordigt. Tijd dus voor een brede heroriëntatie welke hopelijk door de BREXIT is geïniteerd.
Ik wacht in spanning af.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Het ministerssalaris is veel te weinig voor topbestuurders?

Ik heb ooit een collega gehad die beweerde dat iemand met een bijstandsuitkering meer te besteden had dan hij. En die collega zat in schaal 14 van het toenmalige Rijksbezoldigings- besluit. Hij lichtte die bewering toe door te stellen dat hij hoge kosten had, veel uit eten ging, en regelmatig dure kleding en schoeisel kocht. Daardoor hield hij netto minder over dan iemand in de bijstand. Want ‘bijstandstrekkers’ konden, in tegenstelling tot hemzelf, gebruik maken van allerlei overheidssubsidies en kregen ook allerlei extraatjes.
In die tijd, eind jaren 80 van de vorige eeuw, had mijn collega (als ik mij goed herinner) een bruto maandsalaris van ruim 9.000 gulden per maand, exclusief 8% vakantietoeslag. En toen was dat een fors inkomen.

Je zult je wel afvragen waarom ik dit schrijf. Welnu, op NU.nl lees ik een artikel met de titel: ‘Topbestuurders klagen bij Plasterk over lager loon‘.
Plasterk heeft namelijk het plan opgevat om de salarissen van de topbestuurders van o.a. ziekenhuizen, woningcorporaties en hoge scholen te verlagen van maximaal € 230.000 per jaar naar € 170.000 per jaar.
En daar komt natuurlijk behoorlijk wat commotie over, vooral bij diegenen die het aangaat. Een aantal van hen heeft een brief naar Plasterk gestuurd, waarin zij aangeven dat ‘het verlagen van de lonen ‘ingrijpende gevolgen’ heeft en ‘contraproductief’ werkt’ en dat de plannen van Plasterk ‘onbehoorlijk’ en ‘onzorgvuldig’ zijn.
Toen ik dat las, moest ik gelijk denken aan de situatie die ik hierboven heb beschreven. Ik dacht bij mijzelf: ‘Wat klagen die topbestuurders nou? Ze hebben nu al een bovenmatig riant inkomen en is het nu zo erg als dat inkomen wat minder riant, maar nog steeds riant, wordt?’

Ik heb eens gekeken welke maximale hypotheek op een huis iemand kan krijgen met een modaal inkomen van € 34.500 en iemand met een inkomen van € 170.000 per jaar.
In het eerste geval berekent de RABO bank een maximale hypotheek van nog geen €150.000 en in het tweede geval een van €875.000. Mij dunkt dat je hier toch een aardig stulpje voor kunt aanschaffen
Iemand met een modaal inkomen, waarvan de kinderen niet meer thuis wonen en met hypotheeklasten van bruto €800 per maand, kan bij de RABO bank een lening voor een auto krijgen van bijna €23.000. Zij kunnen hiervoor bijvoorbeeld een VW Golf Sportsvan kopen. Ik heb niet uitgerekend welk bedrag een topbestuurder met een inkomen van €170.000 zou kunnen lenen voor een auto. Als het een spaarzaam iemand is, zou hij hem contant kunnen betalen, maar waarschijnlijk wil hij nog allerlei slinkse wegen bewandelen om de rente op een privé lening af te trekken van de belasting. Dus een lening zal er waarschijnlijk wel komen voor een model uit de BMW 6 serie ter waarde van €90.000.
Ik kan natuurlijk nog heel veel meer voorbeelden geven om aan te tonen dat de topbestuurders ook met een verlaagd salaris niet hoeven te klagen, integendeel. Maar dan ben ik nog wel een paar uurtjes bezig. Ik wil alleen nog even memoreren dat een universitaire studie voor jongeren uit gezinnen met een modaal inkomen (of minder) steeds meer buiten bereik komt door alle bezuinigingen op het hoger en wetenschappelijk onderwijs. Voor de ‘toppers’ onder ons zal dat probleem niet spelen. En mochten ze toch niet voldoende kunnen bijdragen aan de studie van hun koters, dan zijn zij meer in de gelegenheid om te bezuinigen dan de ‘modalers’ onder ons.
En als het dan toch echt niet wil dan verkopen ze toch gewoon hun boot!

Ik kan er echt met mijn pet niet bij dat mensen die al zeer ruim bedeeld zijn een probleem maken van een salarisverlaging terwijl de meerderheid van de Nederlandse bevolking telkens weer wordt verrast met een inkomstendaling als gevolg van de bezuinigings- maatregelen van deze regering.
En het argument dat ze die hoge salarissen nodig hebben om te kunnen concurreren met het bedrijfsleven, is natuurlijk ook de grootste flauwekul. Topbestuurders die dat beweren moeten dan maar elders een baan zoeken als het salaris hen niet aanstaat. Ik maak me sterk dat er genoeg competente bestuurders zijn, zonder narcistische trekjes, die graag een salaris van €170.000 willen verdienen.

Ton Goddijn – aug  2014

Geplaatst in Maatschappij, Sociaal | Tags: , , , , , , , | 2 reacties

RECENSIE: TIJDLOOS – SYBOLD DEEN

Cover_TijdloosLEES HIER EEN FRAGMENT VAN 5 PAGINA’S

‘Want toeval bestaat niet en bovendien is alles allang gebeurd.’

‘Maakt het nog wat uit wat wij doen?’ wil ik weten.
‘In zekere zin niet, maar aangezien je toch niet kunt overstappen naar een andere werkelijkheid en vervolgens weer terug kunt keren naar deze, maakt het dus wél uit. Want met zijn allen creëren we voortdurend de voor ons enige relevante werkelijkheid. De meeste mensen zullen mij voor gek verklaren. En jou ook.’

In zijn debuutroman beschrijft Sybold Deen een zoektocht naar de werkelijkheid. In het schemergebied tussen droom en werkelijkheid komt de lezer een dementerende vader tegen, een imaginaire reis naar Mars, een gebroken huwelijk en een nieuwe liefde, zijn twee alter ego’s Theo en Arnout, en dit alles verpakt in een zoektocht in en naar het verleden.

De in dit boek voorkomende personen worden uitstekend neergezet, waardoor de lezer een goed beeld van hen krijgt en zich zonder problemen in de personages kan inleven.

Een goede vondst is om bij herhaling de alter ego’s van de hoofdpersoon ten tonele te voeren. Tussen hem en zijn alter ego’s ontstaan dan bijzondere gesprekken welke meer inzicht geven in niet alleen het karakter van de hoofdpersoon, maar in beperkte mate ook inzicht in zijn verleden.

Bijzonder is dat de ik-figuur in het boek zich meermalen rechtstreeks richt tot de lezer, zodat op die momenten wederzijds een fictieve interactie ontstaat.

Sybold Deen is er uitermate goed in geslaagd de lezer in zijn ban te houden door een uitgekiende plot met verrassende wendingen. Regelmatig wordt de lezer op het verkeerde been gezet, waarna blijkt dat de werkelijkheid toch anders is.

Een vlot geschreven boek dat de aandacht van de lezer tot het einde weet vast te houden.

—-

‘De ESA kreeg door de twee voormalige kemphanen van de eerste ruimterace zomaar een fraai cadeautje in de schoot geworpen. En besloot in al haar wijsheid dat ik niet geschikt was als commandant.’

Tijdloos begint met een bezoek van het hoofdpersonage, de ik-figuur, aan zijn 80-jarige vader. Hij vertelt zijn vader dat hij bezig is een boek te schrijven en begint voor te lezen. Een verhaal over 6 astronauten op reis naar Mars die, daar aangekomen, in bijzondere omstandigheden komen te verkeren.

In de loop van het boek, als zijn vader inmiddels dementerende is, gaat hij nog een aantal malen op bezoek in het verpleeghuis waar zijn vader verblijft en beschrijft respectvol de situatie van dementerenden in een verpleeghuis.

—-

‘Ik begon geluidloos te huilen. Zonder snikgeluiden stroomden de tranen over mijn wangen. Het was koud en ze had een bontjas aan die ik haar ooit cadeau heb gedaan. En toen hebben mijn lippen de zachtheid van haar lippen voor de allerlaatste keer geproefd.’

De rode draad in deze roman is de zoektocht van de hoofdpersoon in en naar het verleden, waarbij hij de vraag probeert te beantwoorden waardoor het toch zo vreselijk mis is gegaan in zijn relatie met Sandra. Zijn zoektocht brengt hem op allerlei plaatsen uit zijn verleden met Sandra, waaronder Deventer, Ameland en Le Tréport (Frankrijk) alwaar hij een gratis en duidelijk advies van een oude Franse man kreeg: Abandonnez, abandonnez tout de suite!

Gedurende zijn zoektocht ontmoet hij op bepaalde momenten tussen droom en realiteit zichzelf, Theo (‘Zeg je niks?’ vraagt Theo. ‘Bang zeker? De meesten zijn bang. Zo gaat dat bijna altijd’) en Arnout (‘English please. Major Thom!’ zegt Arnout. ‘We’ve had some difficulties reaching you.’).

—-

‘Stel dat wij gelijk hebben en tijd een illusie is,’ zegt Yvonne, ‘wat verbergt die illusie dan en waarom?’
‘De werkelijkheid,’ zeg ik. ‘En ik heb echt geen flauw idee waarom.’
‘En de werkelijkheid is dat tijd niet bestaat?’ vraagt ze.
‘Exact! Alles is allang gebeurd.’
‘Alles is allang gebeurd,’ herhaalt ze.
Ze proeft de woorden. Ze proeft de implicatie. Ze proeft de werkelijkheid.

De side-kick in het boek is Yvonne, een wetenschapper die hij tijdens een verblijf in Zwitserland bij toeval ontmoet en er op slag een liefdesrelatie ontstaat. Deze Yvonne speelt een belangrijke rol in het boek als gespreks- en sparringpartner van de hoofdpersoon. Met haar discussiëert hij over de vraag of tijd wel of niet bestaat en misschien een illusie is, of alles al eens is gebeurd, of we wellicht in een driedimensionaal hologram leven en over zijn zoektocht in en naar het verleden over de vraag waarom zijn relatie met Sandra is stuk gelopen.

Ton Goddijn, 25 juli 2014

VERKRIJGBAAR BIJ

  1. AparteBoeken.nl – Prijs € 18,50
    Gratis verzending binnen Nederland
    Uit voorraad leverbaar

OVER DE SCHRIJVER

Sybold_Deen

Sybold Deen (1962) kon al als kind en tiener heel goed tekenen en wilde dan ook graag striptekenaar worden. Het ontbrak hem echter aan voldoende talent om die droom waar te maken.
Sybold was lange tijd werkzaam in de wereld van marketing en reclame, maar besloot in 2013 dat hij toch zijn behoefte om verhalen te vertellen in daden om moest zetten. Het resultaat is het boek ‘Tijdloos’.

BOEKGEGEVENS

Uitgeverij: Lycka till Förlag
Eerste druk mei 2014
Paperback
Aantal pagina’s: 240
Formaat: 14,0 x 21,0 cm
Genre: roman / fictie
ISBN: 978 94 92040 00 8

Geplaatst in Recensies - Boeken, Roman | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen